Το παράδοξο της απιστίας

Άρθρο του Noam Shpancer, PhD, Καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Otterbein και Κλινικό Ψυχολόγο που ασκεί το επάγγελμα στο Colombus του Οχάιο.

Γιατί ορισμένοι άνθρωποι απατούν στις σχέσεις τους; Τα πιο δημοφιλή επιχειρήματα είναι τα εξής: α) αισθάνονται παραμελημένοι από τον/την σύντροφό τους, β) είναι δυσαρεστημένοι ή θυμωμένοι με τον/την σύζυγό τους, ή γ) δεν αγαπούν πλέον τον/τη σύντροφό τους.

Μια νέα έρευνα παρουσιάζει στοιχεία για μια πιο απλή απάντηση: Οι άνθρωποι μπορεί να διατηρούν σεξουαλικές σχέσεις εκτός της σταθερής σχέσης τους μόνο και μόνο επειδή θέλουν να κάνουν περισσότερο σεξ.

Ο Κοινωνικός Ψυχολόγος Dylan Selterman του Πανεπιστημίου Johns Hopkins και οι συνεργάτες του ερεύνησαν τους εγγεγραμμένους χρήστες του ιστότοπου Ashley Madison, ο οποίος διευκολύνει τις εξωσυζυγικές σχέσεις – συμπεριλαμβανομένων των άγαμων συντρόφων. Τα ενδιαφέροντα ευρήματα περιλαμβάνουν την έλλειψη ενοχής για το ότι έχουν σχέσεις, την αίσθηση ότι η απιστία δεν έχει καμία σχέση με το πόσο πολύ αγαπούν τον/την σύντροφό τους και την προσδοκία ότι μια παράλληλη σχέση δεν επηρεάζει την ποιότητα της σταθερής τους σχέσης.

Στη μελέτη αυτή, δύο ομάδες συμμετεχόντων ολοκλήρωσαν έρευνες με διαφορά τριών μηνών. Ένα μικρότερο τρίτο δείγμα αντιστοιχίστηκε στις δύο περιπτώσεις, επιτρέποντας ορισμένες διαχρονικές αναλύσεις.

Η πρώτη ομάδα περιλάμβανε 810 ερωτηθέντες, κυρίως άνδρες, με μέσο όρο ηλικίας 51 ετών, που ήταν αφοσιωμένη στη σχέση τους. Η δεύτερη ομάδα περιλάμβανε 868 συμμετέχοντες, επίσης κυρίως άνδρες παρόμοιας ηλικίας και παρόμοιας κατάστασης της σχέσης τους. Το τρίτο δείγμα περιλάμβανε 234 παρόμοιους συμμετέχοντες.

Ο Selterman και οι συνεργάτες του έθεσαν στους συμμετέχοντες ερωτήσεις σχετικά με την απιστία, συμπεριλαμβανομένου του ιστορικού των σχέσεών τους, του ενθουσιασμού για την εύρεση νέου συντρόφου, την ποιότητα των σχέσεών τους και την παράλληλη σχέση τους (τόσο σεξουαλικά όσο και συναισθηματικά), την ικανοποίησή τους από τη ζωή, το επίπεδο της μετανόησής τους, το κίνητρό τους για την αναζήτηση μιας παράλληλης σχέσης και πολλές άλλες παραμέτρους.

Οι περισσότεροι συμμετέχοντες είχαν και πριν παράλληλες σχέσεις. Η συγκεκριμένη μελέτη είχε ως δείγμα τους χρήστες ενός ιστότοπου που ωθεί προς την απιστία, ωστόσο η απιστία είναι κοινή και στον γενικό πληθυσμό. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι το 20% - 25% των έγγαμωνκαι το 3,3% των νεαρών ενηλίκων με σταθερή σχέση έχουν και παράλληλη σχέση.

Γιατί ορισμένοι άνθρωποι απατούν;

Σύμφωνα με όσους συμμετείχαν στη μελέτη, η ποιότητα της σχέσης τους δεν ήταν αποτέλεσε την κινητήρια δύναμη της επιθυμίας τους για παράλληλη σχέση. Επιπλέον, η ποιότητα της σταθερής τους σχέσης δεν μειώθηκε ως συνάρτηση της παράλληλης σχέσης τους, ανέφεραν, ούτε αύξησε τις πιθανότητες να πάρουν διαζύγιο. (Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι οι σύντροφοί τους δεν γνώριζαν καν για την παράλληλη σχέση τους.)

Όσον αφορά την ικανοποίηση από τη ζωή και την αυτοεκτίμηση, όσοι απάτησαν δεν σημείωσαν διαφορετική βαθμολογία από εκείνους που παρέμειναν πιστοί, διαπίστωσαν οι ερευνητές στην τρίμηνη παρακολούθηση.

Οι σεξουαλικές ανάγκες, αντί για τις σχέσεις, φαίνεται να οδηγούν την επιθυμία για υποθέσεις σε αυτή τη μελέτη. Περίπου οι μισοί από τους συμμετέχοντες σε όλα τα δείγματα είπαν ότι επί του παρόντος δεν ήταν σεξουαλικά ενεργοί με τους συντρόφους τους. Η σεξουαλική δυσαρέσκεια στη σχέση τους ήταν ο νούμερο ένα λόγος που οι άνθρωποι επέλεξαν να αναζητήσουν σχέσεις. Άλλοι συχνά αναφερόμενοι λόγοι περιελάμβαναν τη χαμηλή δέσμευση κάποιου προς τον σύντροφό του, την επιθυμία αυτονομίας και την επιθυμία για διάφορους σεξουαλικούς συντρόφους.

Αυτά τα ευρήματα έρχονται σε αντίθεση τόσο με την προηγούμενη έρευνα όσο και με τη συμβατική σοφία. Η υπάρχουσα έρευνα στο πεδίο έχει υποθέσει ένα «μοντέλο ελλείμματος» απιστίας, το οποίο υποθέτει ότι η απάτη είναι συχνά αποτέλεσμα προβλημάτων σε μια σχέση. Επιπλέον, συνήθως θεωρείται ότι εκείνοι που διαπράττουν απιστία θα παρασυρθούν συχνά από ένοχη συνείδηση ​​και συναισθηματική αναταραχή λόγω της παράβασής τους.

Πράγματι, μεταξύ των λιγότερο επιβεβαιωμένων λόγων για την επιθυμία μιας σχέσης ήταν το αίσθημα έλλειψης αγάπης προς τον σύντροφό του, ο θυμός με το σύζυγό του και το αίσθημα παραμέλησης, σύμφωνα με τη μελέτη. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν επίσης ότι απολάμβαναν τις υποθέσεις τους, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά, και είχαν ελάχιστες τύψεις για την

Το παράδοξο της απιστίας

Πώς μπορούν οι άνθρωποι να αισθάνονται ευτυχισμένοι στη σχέση τους, αλλά ταυτόχρονα πρόθυμοι να απατήσουν τον/την σύντροφό τους;

Ένας λόγος μπορεί να είναι ότι οι σχέσεις των άπιστων συντρόφων κάποτε έμοιαζαν με τις σχέσεις των πιστών συντρόφων.

Όσοι είχαν σχέσεις δεν ανέφεραν ότι είχαν χειρότερες σχέσεις και δεν συμπεριφέρονταν διαφορετικά στις σχέσεις τους σε σύγκριση με εκείνους που παρέμειναν σεξουαλικά αποκλειστικοί. Εκείνες οι πιο ικανοποιημένες σχέσεις δεν ένιωθαν περισσότερη λύπη για την απιστία τους από εκείνες που ήταν λιγότερο ικανοποιημένες. Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε, η εξαπάτηση χωρίς να συλληφθεί δεν επηρέασε την ποιότητα της σχέσης, σύμφωνα με τους συμμετέχοντες στη μελέτη.

Για να είμαστε σαφείς, η μελέτη έχει αρκετούς περιορισμούς. Πρώτον, βασίζεται στην αυτοαναφορά, η οποία είναι συχνά επιρρεπής σε ¬ακρίβειες, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη σεξουαλικότητα. Επιπλέον, το δείγμα στρέφεται προς μεσήλικες, ετεροφυλόφιλους άντρες, οι οποίοι μπορεί να μην είναι αντιπροσωπευτικοί του γενικού πληθυσμού. Πολλοί συμμετέχοντες ανέφεραν ασάφεια σχετικά με το καθεστώς αποκλειστικότητας της σχέσης τους, κάτι που μπορεί να θολώσει περαιτέρω τα αποτελέσματα. Τέλος, οι συμμετέχοντες βρέθηκαν μέσω του ιστότοπου Ashley Madi¬son, κάτι που μπορεί να τους κάνει μια σημαντικά ξεχωριστή κοόρτη σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η απιστία μπορεί να είναι ψυχολογικά πιο διαφοροποιημένη από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Ο γάμος και οι μακροχρόνιες σχέσεις συνοδεύονται από συμβιβασμούς και συμβιβασμούς, και πολλοί γάμοι είναι επώδυνοι. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι μπορεί να θέλουμε να αμφισβητήσουμε ορισμένες κοινές υποθέσεις σχετικά με τα Liks μεταξύ της απιστίας και της ποιότητας της σχέσης και για την ηθική συνέπεια στις οικείες σχέσεις.

Στο τέλος, οι σχέσεις, και οι άνθρωποι σε αυτές, μπορεί να είναι περίπλοκες. Οι άνθρωποι συχνά συμπεριφέρονται με τρόπους που έρχονται σε αντίθεση τόσο με τη συμβατική σοφία όσο και με την κοινή λογική. Μπορούμε επίσης να είμαστε αρκετά απλοί. Μερικές φορές, το σεξ αφορά μόνο το σεξ.

Ο Noam Shpancer, Ph.D., είναι καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Otterbein και ασκεί κλινική ψυχολόγος στο Columbus του Οχάιο.